NephroCare wykorzystuje pliki cookie na tej stronie internetowej w celu zwiększenia wygody użytkowania i zapewnienia jak najlepszej jakości usług. Kontynuując przeglądanie witryny, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookie. Szczegółowe informacje na ten temat znajdziesz w naszej polityce prywatności.

Postępowanie w przypadku progresji choroby

Zapobieganie progresji PChN

Postępowanie w przypadku progresji PChN ukierunkowane jest na wiele czynników, które tej progresji towarzyszą. Firma NephroCare zaleca stosowanie jednolitej strategii, opartej na najlepszej praktyce medycznej przedstawionej w wytycznych KDIGO, dotyczącej oceny i postępowania w PChN. W związku z powyższym NephroCare zaleca na przykład przestrzeganie ogólnych zasad dotyczących stylu życia, które mają na celu poprawę funkcjonowania układu krążenia i układu renina-angiotensyna-aldosteron, kontrolowanie ciśnienia krwi oraz ograniczenie konieczności interwencji medycznych. Zalecenia te przedstawiono poniżej.

Ciśnienie krwi (BP):

Kontrolowanie ciśnienia tętniczego krwi jest prawdopodobnie najbardziej skuteczną formą interwencji, pozwalającej na spowolnienie progresji choroby nerek. Wysokie ciśnienie krwi jest zarówno przyczyną jak i powikłaniem PChN. Niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi może przyspieszyć obniżanie się GFR. Kontrolowanie ciśnienia tętniczego zazwyczaj wiąże się z koniecznością przyjmowania leków obniżających ciśnienie krwi i zmiany stylu życia.

Brakuje wyraźnych wytycznych, dotyczących docelowej wartości ciśnienia krwi w przypadku PChN. Zalecenie, aby ciśnienie krwi u wszystkich osób z chorobami nerek wynosiło <130/80 mmHg, oparte jest na danych obserwacyjnych. Przy tym poziomie ciśnienia u niektórych osób mogą wystąpić objawy niepożądane, które nie pojawiają się, gdy docelowy poziom ciśnienia tętniczego wynosi <140/90 mmHg.2

PChN i ryzyko ostrej niewydolności nerek (ONN)

Wytyczne KDIGO AKI należy stosować w przypadku chorych z PChN, znajdujących się w grupie ryzyka wystąpienia ONN w trakcie choroby towarzyszącej lub gdy osoby te poddawane są badaniom bądź procedurom, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia ONN.1

Kontrola glikemii

U pacjentów z cukrzycą obniżeniu stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c) do wartości zbliżonej lub mniejszej niż 7% towarzyszy mniejsza liczba powikłań mikronaczyniowych. Zalecane jest osiągnięcie docelowego poziomu hemoglobiny A1c ~ 7,0% (53 mmol/mol).

Spożycie soli

Nefrolodzy zalecają zmniejszenie spożycia soli do <90 mmol (<2 g) sodu na dobę (co odpowiada 5 g chlorku sodu) u osób dorosłych, chyba że istnieją określone przeciwwskazania.1

Hiperurykemia

Brak jest wystarczających dowodów, aby potwierdzić lub odrzucić tezę o skuteczności stosowania leków obniżających stężenie kwasu moczowego w surowicy u osób z przewlekłą chorobą nerek, w tym z hiperurykemią objawową lub bezobjawową, w opóźnianiu progresji PChN.1

Styl życia

Nefrolodzy zalecają, aby osoby z PChN zachęcane były do podejmowania aktywności fizycznej na poziomie odpowiadającym wydolności i tolerancji ich układu krążenia (docelowo co najmniej 30 minut dziennie, 5 razy w tygodniu), osiągnięcia prawidłowej masy ciała (poziomu BMI w zakresie od 20 do 25, w zależności od charakterystyki demograficznej danego kraju) oraz zaprzestania palenia tytoniu.1

Dodatkowe zalecenia dietetyczne

Nefrolodzy zalecają, aby osoby z PChN korzystały z fachowych porad dietetycznych oraz zdobywały wiedzę w ramach programu edukacyjnego, odpowiadającego poziomowi zaawansowania ich choroby oraz potrzebom interwencji w zakresie spożycia soli, fosforanów, potasu i białka, jeśli jest ona wskazana.1

Interwencja medyczna

Zaleca się, aby lekarze przepisujący leki podczas określania dawki uwzględniali GFR.1

W sytuacji, gdy wymagane jest precyzyjne określenie dawki (ze względu na wąski zakres terapeutyczny lub toksyczny) i / lub gdy obliczenia szacunkowe mogą nie być wiarygodne (np. ze względu na niską masę mięśniową), nefrolodzy zalecają stosowanie metod opartych na cystatynie C lub bezpośrednim pomiarze GFR.1

Zaleca się tymczasowe zaprzestanie podawania wydalanych przez nerki leków o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym w przypadku pacjentów, u których GFR wynosi <60 ml/min/1,73 m2 (kategorie GFR G3a-G5) i gdy występujące u nich choroby towarzyszące zwiększają ryzyko pojawienia się ONN. Do tych leków należą między innymi: blokery układu RAA (w tym inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensyny, inhibitory aldosteronu, bezpośrednie inhibitory reniny), leki moczopędne, leki z grupy NLPZ, metformina, lit i digoksyna.1

Zaleca się kontynuowanie podawania metforminy u pacjentów z GFR wynoszącym >45 ml/min/1,73 m2 (kategorie GFR G1-G3a); jej podawanie należy poddać weryfikacji w przypadku pacjentów z GFR 30–44 ml/min/1,73 m2 (kategoria GFR G3b), natomiast należy zaprzestać jej podawania u pacjentów z GFR <30 ml/min/1,73 m2 (kategorie GFR G4-G5).1

U wszystkich pacjentów przyjmujących leki o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym, jak na przykład lit i inhibitory kalcyneuryny, zaleca się również regularne monitorowanie GFR, stężeń elektrolitów i stężeń leków.1

Zaleca się, aby przed zastosowaniem leków sprzedawanych bez recepty lub suplementów białkowych osoby dorosłe z PChN zasięgnęły porady lekarza lub farmaceuty.1

Zaleca się, aby osoby z PChN nie zażywały preparatów ziołowych.1 Osoby z PChN powinny mieć dostęp do terapii związanych z innymi schorzeniami, jak na przykład do terapii przeciwnowotworowej, jednak należy odpowiednio dostosować dawki leków cytotoksycznych w zależności od wartości GFR.1

Leczenie zachowawcze

Leczenie zachowawcze powinno stanowić opcję terapeutyczną w przypadku pacjentów, którzy nie chcą się poddać leczeniu nerkozastępczemu. Wszystkie programy leczenia PChN oraz placówki opieki medycznej powinny wcześniej opracować plan leczenia osób znajdujących się w schyłkowym stadium choroby, uwzględniając pacjentów poddawanych leczeniu zachowawczemu. Pacjenci i ich rodziny powinny mieć możliwość skorzystania ze skoordynowanych programów opieki paliatywnej oferowanych w ramach podstawowej opieki medycznej lub opieki specjalistycznej, w zależności od lokalnych uwarunkowań.1

W kompleksowym programie leczenia zachowawczego należy uwzględnić procedury związane ze zwalczaniem objawów choroby i bólu, opiekę psychologiczną, opiekę duchową oraz kulturowe aspekty opieki nad pacjentem umierającym i jego rodziną (w domu, w hospicjum lub w szpitalu) oraz wsparcie w okresie żałoby w sposób zgodny z uwarunkowaniami kulturowymi.1